Profesjonaliści zajmujący się wdrożeniami grywalizacji (eng. gamification) w biznesie postawili ważne pytanie:

jakie działania grywalizacyjne podejmować, aby z jednej strony budować silną motywację do osiągnięć, a z drugiej umieć utrzymać ją w czasie?

Odpowiedzią może być łączenie mechanizmów gier z narracją, czyli tworzeniem scenariuszy, tła grywalizacji, do której zapraszamy uczestników. Dotyczy to przede wszystkim grywalizowania procesów wewnętrznych, w których uczestnikami są pracownicy.

Stosowanie narracji w połączeniu z typowymi narzędziami stosowanymi w grach, może dawać doskonałe rezultaty. Narracja, tzw. story telling, oddziałuje na ludzi łatwo i jednocześnie pozostaje na dłużej w pamięci. Historie mają ładunek emocjonalny i dzięki temu są angażujące. Ludzie potrzebują czuć, że to co robią, ma znaczenie. Narracja umożliwia dostarczenie uczestnikom emocjonalnych i jednocześnie społecznych doznań. Bazując na samych faktach możemy czasami odkryć, że są one bardzo mało „wciągające”. Dobrze poprowadzone story zawsze przykuwa uwagę i zainteresowanie.

Narracja daje też szersze możliwości oddziaływania:

Można wykorzystać scenariusz rozgrywek. Zapraszając ludzi do uczestnictwa w turniejach, ligach (regularne rozgrywanie tej samej gry z możliwością odbudowania swojej pozycji na liście wyników w każdym kolejnym tygodniu) organizacja może wdrażać kulturę ciągłego doskonalenia i tym samym koncentrować ludzi na stałym poprawianiu wyników. Nawet jeżeli dana drużyna lub uczestnik nie wypadł dobrze w danym tygodniu, to ma pełne szanse na to, aby uzyskać lepszy wynik za jakiś czas. Jednym z najważniejszych efektów zastosowania ciągłości grywalizacji i kolejnych jej odsłon jest budowanie wśród uczestników motywacji do osiągania mistrzostwa.

Kilka słów podsumowania:

  • Narracja wskazuje uczestnikom co mają robić, jaki jest cel.
  • Pomaga „graczom” znaleźć sposoby budowania swojej siły i przewagi (mastery path).
  • Dobra narracja zwiększa zainteresowanie graczy i angażuje ich emocje.
  • Jeżeli scenariusz zawiera konflikt, gracze automatycznie zaangażują się w jego rozwiązywanie. Ludzie czują się dobrze realizując misje.
  • Nasz umysł znacznie łatwiej zapamiętuje, jeżeli otrzymuje informacje w postaci opowiadania, historii (popularny story telling).  To narzędzie naturalnie pasuje do zastosowania go w procesach on-boardingu, szkoleń czy rozwijania talentów.
  • Narracja z łatwością wykorzystuje rozbudowane scenariusze, które prowokują do zmian zachowań uczestników grywalizacji, ukierunkowują ich na różne cele, zamiast skupiać ich na precyzyjnie zdefiniowanym KPI. Dostarczają im okazji do podejmowania wyborów (meaningful chioces).
  • Samo zastosowanie mechanizmów gier wyzwala przede wszystkim rywalizację, natomiast połączenie ich z narracją pozwala na znacznie szersze oddziaływanie i głębsze angażowanie uczestników.

Na podstawie: „Why gamification narratives matters”, Enterprise gamification,

Leave a Comment